– Ξέρεις τι γιορτάζουμε σήμερα Δημήτρη;

– Τι γιορτάζουμε σήμερα;

– Άκου τι έγινε σαν σήμερα πολλά χρόνια πριν. Καθόταν η Παναγίτσα, την ξέρεις την Παναγίτσα;

– Ναι.

– Καθόταν η Παναγίτσα ήρεμα και καλά και ξαφνικά, άνοιξαν οι ουρανοί και ήρθε ένας άγγελος!

– Τι είναι άγγελος; ξέρει, βέβαια, αλλά όλα αυτά που τον εντυπωσιάζουν θέλει να τα ακούει ξανά και ξανά.

– (του εξηγεί ο μπαμπάς του και συνεχίζει την ιστορία)

Και της λέει ο άγγελος της Παναγίτσας: «Λοιπόν, ήρθα να σου δώσω αυτόν τον κρίνο και να σου πω ότι σε λίγο καιρό θα γεννήσεις τον Χριστούλη». Αυτό το λέμε, Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, ότι δηλαδή, ήρθε ο άγγελος και είπε καλά νέα στην Παναγίτσα, κατάλαβες;

– Κατάλαβα.

– Πέρασαν 9 μήνες, γεννήθηκε ο Χριστούλης, μετά από καιρό πέθανε…(όλη η ζωή του Χριστού σε μια πρόταση…δεν γίνεται όμως αλλιώς, η προσοχή των μικρών μας δεν διατηρείται για πολλή ώρα!)

– Γιατί πέθανε; πετάγεται να ρωτήσει.

– Γιατί είχε μια δουλειά να κάνει!

– Καλά.

– Πέρασαν που λες, πολλά χρόνια και στην Ελλάδα, εν τω μεταξύ, είχαν έρθει και είχαν καθήσει, με το έτσι θέλω, κάποιοι κακοί Τούρκοι, μην μπερδεύεσαι, δεν είναι όλοι οι Τούρκοι κακοί. Και οι Έλληνες επειδή, αυτοί οι Τούρκοι τους έλεγαν συνέχεια τι να κάνουν και τους έδιναν διαταγές, δεν περνούσαν καλά. Αποφάσισαν λοιπόν, να διώξουν τους κακούς Τούρκους. Να κάνουν μια επανάσταση δηλαδή. Μαζεύτηκαν όλοι μαζί, μάζεψαν τα όπλα τους…

– Και τις καραμπίνες;

– Και τις καραμπίνες και τα σπαθιά και ό,τι είχαν και δεν είχαν και πολέμησαν και έδιωξαν όλους τους Τούρκους. Δυστυχώς μαζί με τους κακούς, έδιωξαν και τους καλούς.

Εκεί κάπου άρχισε να ψιθυρίζει ο μπαμπάς: «Και μετά μπερδεύτηκαν και οι καλοί με τους κακούς Έλληνες, γιατί κακοί, δεν είναι μόνο οι άλλοι..» και φυσικά σταμάτησε την περιγραφή του, γιατί η περίπλοκη ιστορία του Ελληνικού έθνους δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει στα δικά μας αυτιά, πόσω μάλλον στα αυτιά ενός παιδιού τρεισήμισι ετών.

Κατάλαβες;

– Μπαμπά, μπορείς να μου πεις ένα ακόμη παραμύθι με τον Χριστούλη;

Με μια αγκαλιά, λέγονται απλά, οι πιο ωραίες ιστορίες.

Γράφει η Γεωργία Γεωργιάδου