Δεν είμαστε φίλοι δικαιωματικά.

Σκέφτομαι πολύ για τη φιλία και την ενότητα τις τελευταίες εβδομάδες. Αναλογίζομαι τα εκατοντάδες emails που δέχομαι από μητέρες που μοιράζονται το πόσο μόνες αισθάνονται. Και άρχισα να αντιλαμβάνομαι ότι κατ’ ουσίαν, κανένας μας δεν αξίζει τη φιλία.

Ακούγεται κάπως σκληρό, αλλά το λεπτό που αποφασίζουμε ότι δικαιούμαστε κάτι, είναι το λεπτό που θεωρούμε ότι το αξίζουμε και το ίδιο λεπτό που η κατάσταση βγαίνει εκτός ελέγχου και εμείς μένουμε ανίσχυροι.

Βλέπετε, η φιλία δεν είναι κάτι που το αξίζεις, είναι κάτι που δίνεις.

Είναι κάτι που εκτιμάς.

Είναι οι σχέσεις που δημιουργούμε, η απελευθέρωση από τις προσδοκίες και η συγχώρεση, τόνους από συγχώρεση.

Όταν πιστεύουμε ότι αξίζουμε κάτι, μεταφέρουμε όλη την ευθύνη από το «εμείς» στο «αυτοί» και αντί να επενδύουμε, σκεφτόμαστε: «ποιο είναι το πρόβλημά μου;». Φιλία είναι η μετακίνηση από το να είσαι αυτός που προσδοκά στο να γίνεσαι αυτός που προσφέρει. Είναι η πρόκληση να βγεις από ό,τι βολικό για σένα, ακόμα κι αν κινδυνεύεις να απορριφθείς.

Είναι η εκτίμηση της σύνδεσης περισσότερο από την τελειότητα.

Είναι η εκτίμηση των σχέσεων.

Έχει ρίσκο.

Σημαίνει να μοιράζεσαι τα άγρια κομμάτια της ζωής σου, γιατί, για να λέμε την αλήθεια, όλοι έχουμε τέτοια.

Όλοι έχουμε ιστορίες που έχουν μέσα θάρρος και ακαταστασία και δυσκολίες και η φιλία έρχεται όταν συνειδητοποιούμε ότι όλοι θα βρεθούμε σε καταστάσεις που θα αποτύχουμε και θα προσπαθήσουμε ξανά και ξανά και ξανά και εκείνες οι στιγμές που αποτυγχάνουμε θα είναι και αυτές που θα ανακαλύψουμε δύναμη και σκοπό και κοινωνία.

Η φιλία πάει τόσο μακρύτερα από την επιφάνεια των λάικς και τα ραντεβού για παιχνίδι και την πλαστή εικόνα μας ότι τα καταφέρνουμε όλα καλά.

Φιλία είναι να νιώθεις άβολα και να μην ξέρεις τι να πεις, αλλά να είσαι εκεί.

Φιλία είναι να ξυπνάς στις 3 η ώρα το πρωί και να απαντάς στο τηλέφωνο.

Είναι να στέκεσαι δίπλα στο κρεββάτι του νοσοκομείου.

Είναι να λες στους φίλους σου: «Πιστεύω σε σένα. Βλέπω τη δύναμή σου. Σήκω. Θα συνεχίσουμε να προσπαθούμε.»

Είναι να είσαι εκεί σε στιγμές που δεν είναι όμορφες.

Δεν είναι κάτι που το αξίζουμε.

Είναι κάτι για το οποίο πολεμούμε, που γι’ αυτό θα λερώσουμε τα χέρια μας.

Αυτό, για το οποίο θα δώσουμε ένα κομμάτι του εαυτού μας για το κοινό καλό.

Είναι αυτό που ενώνουμε χέρια και περπατάμε μαζί.

Είναι κάτι ιερό, γιατί είναι αυτό που εκτιμούμε.

Και η ομορφιά του, η δύναμή του προκύπτουν όταν απελευθερωνόμαστε από τις προσδοκίες και απλά, βλέπουμε τον διπλανό μας με αγάπη.

Αγάπη γι’ αυτό που είναι. Αγάπη για τα μονοπάτια μας που διασταυρώθηκαν.

Αγάπη.

Έτσι σήμερα, κοίτα γύρω.

Δες αυτούς που είναι εκεί για σένα. Τίμησε τους. Πες ευχαριστώ. Γίνε φίλος. Παρατήρησε. Ανταπόδωσε.

Η φιλία είναι ένα από τα σημαντικότερα δώρα.

Ένα δώρο που γίνεται δώρο αφού αντιληφθούμε πώς όλη η δουλειά, η επένδυση, τα δάκρυα, η συγχώρεση και η αγάπη ήταν αυτά που άξιζαν περισσότερο.

Μετάφραση – Επιμέλεια: Γεωργιάδου Γεωργία.

Πηγή: findingjoy.net