Τί περιμένεις από μία σελίδα που ασχολείται με την οικογένεια;

Να γράψει κάτι σπουδαίο για τη γιορτή της μητέρας, κάτι συγκινητικό, κάτι μοναδικό, κάτι πρωτάκουστο…

Εγώ δε θα γράψω για αυτήν την ημέρα, γιατί δεν έχω ανάγκη να τη γιοτάσω.

Δεν έχω ανάγκη τις μεγάλες κουβέντες και τα ακριβά δώρα. Μου έφτασε εκείνο το άσπρο χαρτόνι σε σχήμα καρδιάς που έγραφε επάνω «Σε αγαπώ μαμά» και μέσα έκρυβε μια καραμέλα.

Δεν έχω ανάγκη να τη γιορτάσω, γιατί θέλω να έχω τη δύναμη και την όρεξη να την γιορτάζω κάθε ημέρα. Να κοιτάω το παιδί μου και να θυμάμαι ότι όσο κουρασμένη κι αν είμαι, όσο εκνευρισμένη κι αν νιώθω, όσο πιεσμένη κι αν αισθάνομαι, το παιδί μου δεν είναι ο εχθρός. Δεν είναι αυτός ο τυχαίος άνθρωπος που κάποιος κακός τοποθέτησε στο πλευρό μου, για να ξεσπάω ό,τι ανόητο και ποταπό μου φορτώθηκε κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Δεν είναι συνομήλικός μου, για να τον συμμερίζομαι και να τον αντιπαλεύω. Είναι παιδί. Υποτίθεται ότι του έχω δώσει αυτό το δικαίωμα, πώς μπορώ να το παίρνω πίσω όποτε με βολεύει; Πώς μπορώ να του ζητάω να κάνει πράγματα που η ηλικία του δεν του επιτρέπει; Πώς μπορώ να του διδάσκω και να αντιφάσκω;…-«Να μου πεις την αλήθεια, εσύ έβρισες τα μεγαλύτερα παιδιά;»…-«Κάνε κακά στο γιο-γιο, είσαι μεγάλο παιδί τώρα!»…-«Χαζό είσαι παιδί μου; Κάνε καλύτερα γράμματα!»…-«Να μη χτυπάς μόνο άμα σε χτυπάνε να χτυπάς κι εσύ.»

Η ζωή του παιδιού είναι μια προστακτική. Δεν είναι μια πρόταση.

Θα ήθελα να μπορώ να την κάνω πρόταση. Κι ακόμα καλύτερα, θα ήθελα να συνοδεύεται κι από ένα χαμόγελο.

Θα ήθελα να μπορώ να πάρω το μοναδικό μου αυτό δημιούργημα και να το αφήσω να ανθίσει, να μεγαλώσει, να εξελιχθεί και να με προσπεράσει. Να μείνει όμορφο και ήρεμο μες στη ζωή του, να μην τολμήσω να το χαλάσω.

Μέσα από αυτό το ταξίδι μας, μία θα ήθελα να είναι η επιτυχία μου…να βλέπω στα μάτια αυτού του παιδιού πόσο καλύτερος άνθρωπος έγινα κι εγώ. Θα ήθελα να είμαι ικανή να πραγματοποιήσω την αντίληψη του γιού μου που λέει: «Μαμά, ξέρεις και οι μεγάλοι πρέπει να ζητούν συγνώμη…»

Κι αυτό ναι, θα άξιζε να το γιορτάσω.

Γράφει η Γεωργία Γεωργιάδου